- Προηγ
- gdt
- Επόμενο

### ⁠1.4.2. Υποκείμενο

#### ⁠1.4.2.1. Εισαγωγή

Το επιφανειακό υποκείμενο του ρήματος ανεξάρτητα από το αν το τελευταίο είναι στην ενεργητική ή παθητική φωνή.

#### ⁠1.4.2.2. Πραγμάτωση του υποκειμένου

Το πρωτοτυπικό υποκείμενο είναι ένα ουσιαστικό σε ονομαστική πτώση.
Η Ελληνική είναι μια γλώσσα pro-drop. Τα ελλείποντα υποκείμενα, όπως και οποιοδήποτε μη-εκπεφρασμένο συστατικό, δεν σχολιάζονται σε αυτό το επίπεδο σχολιασμού.
Μια δευτερεύουσα συμπληρωματική πρόταση μπορεί να είναι το υποκείμενο του ρήματος από το οποίο εξαρτάται.
Έναρθρη πρόταση ως υποκείμενο.
Αόριστη αναφορική πρόταση ως υποκειμένο.
Μια πρόταση μπορεί να έχει το ρόλο υποκειμένου ενός τριτοπρόσωπου ρήματος. Και στην περίπτωση αυτή η τιμή Sb ανατίθεται στο ρήμα της εξαρτημένης πρότασης. Τα απρόσωπα ρήματα όπως το "χιονίζω" αντιμετωπίζονται όπως και τα ρήματα με ελλείπον υποκείμενο.
Στην περίπτωση των απρόσωπων δομών που περιλαμβάνουν ένα συνδετικό ρήμα και ένα επίθετο ή ουσιαστικό ως κατηγορούμενο και μια πρόταση ως υποκείμενο, σχολιάζουμε όπως στα παρακάτω παραδείγματα:
Υποκείμενα σε σύζευξη (βλ. Παρατακτική Σύνδεση)
Ο αριθμός ενός ρήματος δεν συμφωνεί πάντοτε με τον αριθμό του υποκειμένου του.
Υποκείμενο ελεύθερης αναφορικής σε αιτιατική.
Σε περιπτώσεις όπου δεν είναι σαφής η διάκριση μεταξύ υποκειμένου και κατηγορουμένου επιλέγουμε ως υποκείμενο της πρότασης την κεφαλή της φράσης που βρίσκεται στα αριστερά του συνδετικού ρήματος.
Σε περιπτώσεις ταυτοπροσωπίας, προσαρτούμε το υποκείμενο στον πλησιέστερό του ρηματικό κόμβο.

- Προηγ1.4. Σχέσεις εξάρτησης σε απλές προτάσεις
- Πάνω
- Αρχή
- Επόμενο1.4.3. Προσδιορισμοί του ονόματος